ନୀରବ ବିଦାୟ

💔 ନୀରବ ବିଦାୟ

ସେଦିନ ବର୍ଷା ହେଉଥିଲା। ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଠିଆ ହୋଇଥିଲୁ।

କହିବାକୁ ଅନେକ କଥା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଠୋଠରେ ଶବ୍ଦ ଆସୁନଥିଲା। ସେ ମୋ ଆଖିକୁ ଚାହିଁ କେବଳ ହାଲୁକା ହସିଦେଲା। ସେହି ହସରେ ଲୁଚିଥିଲା ଅନେକ ଅକୁହା ବେଦନା।

ବସ୍ ଆସି ଠିଆ ହେଲା। ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚଢ଼ିଗଲା। ମୁଁ ଭାବିଥିଲି ସେ ଥରେ ପଛକୁ ଚାହିଁବ। କିନ୍ତୁ ସେ ଚାହିଁଲା ନାହିଁ।

ବସ୍‌ଟି ଆଖିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ ମୁଁ ବୁଝିଲି—କିଛି ବିଦାୟରେ କାନ୍ଦିବାର ଶବ୍ଦ ନଥାଏ, ଥାଏ କେବଳ ନୀରବତା।

ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ବସ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡକୁ ଗଲେ ତାର ସ୍ମୃତି ମନକୁ ଛୁଇଁଯାଏ। ସେ ଚାଲିଗଲା, କିନ୍ତୁ ତାର ଭଲପାଇବା ଏବେ ମଧ୍ୟ ମୋ ହୃଦୟରେ ଜୀବନ୍ତ।

କିଛି ସମ୍ପର୍କ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ, ନୀରବତାରେ ଶେଷ ହୁଏ। 💔