ଅଧାରେ ରହିଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି

 

ଅଧାରେ ରହିଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି

ଅଧାରେ ରହିଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି

ସନ୍ଧ୍ୟାର ହାଲୁକା ପବନ ବହୁଥିଲା। ନଦୀ କୂଳରେ ବସି ରାଜ ଓ ସ୍ନେହା ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତର ସ୍ୱପ୍ନ ବୁଣୁଥିଲେ।

ସ୍ନେହା ରାଜଙ୍କ ହାତ ଧରି କହିଲା, “ଯାହା ହେଉନା କାହିଁକି, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ତୁମ ସହିତ ରହିବି। ଏହା ମୋର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି।”

ରାଜ ହସି କହିଲେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ କେବେ ତୁମ ହାତ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।”

ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦୁହେଁ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ସମୟ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା କରିପାରିବ ନାହିଁ।

କିନ୍ତୁ ଭାଗ୍ୟର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନ୍ୟରକମ ଥିଲା।

କିଛି ମାସ ପରେ ପରିବାରର ଚାପରେ ସ୍ନେହାର ବିବାହ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ସହ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ସେ ରାଜଙ୍କୁ ଶେଷଥର ପାଇଁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲା। ଦୁହେଁଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶବ୍ଦ ନଥିଲା।

ସ୍ନେହା କେବଳ ଏତିକି କହିଲା, “ମୁଁ ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ମୋର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ପୂରଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ… ମୋତେ କ୍ଷମା କର।”

ରାଜ ହସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି କହିଲେ, “ପ୍ରେମ କେବେ ଭୁଲ ନଥିଲା… ସମୟ ହିଁ ଆମ ବିପକ୍ଷରେ ଥିଲା।”

ସେଦିନ ପରେ ଦୁହେଁଙ୍କ ରାସ୍ତା ଅଲଗା ହୋଇଗଲା।

ଆଜି ମଧ୍ୟ ରାଜ ସେହି ନଦୀ କୂଳକୁ ଯାଏ। ସେଠାରେ ବସି ସେ ସେହି ଅଧାରେ ରହିଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିକୁ ମନେ ପକାଏ। କେବେ କେବେ ଜୀବନରେ ପ୍ରେମ ହାରେ ନାହିଁ, ହାରିଯାଏ କେବଳ ପରିସ୍ଥିତି ସାମ୍ନାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି।

କିଛି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଅଧାରେ ରହିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ମୃତି ସାରା ଜୀବନ ହୃଦୟରେ ବଞ୍ଚି ରହେ। 💔